Een vriend van mij runt een softwarebedrijf met 1.200 medewerkers in 2025. Vorige week vertelde hij me dat dat aantal nu 600 is. Een vermindering van 50% in het personeelsbestand. Niet vanwege een falende markt, maar vanwege een opkomende technologie. In de nasleep van de door DeepSeek geleide AI-explosie is de helft van zijn personeel overbodig geworden of "AI-onbekwaam"—niet in staat om gelijke tred te houden met de nieuwe grens. Hoewel het te voorzien is dat AI bepaalde arbeid zal vervangen, was de sheer schaal van deze vermindering een schok. Het is niet langer een voorspelling; het is een post-mortem van de oude manier van werken. Ik heb deze verschuiving ook in mijn eigen workflow gevoeld. In het verleden, wanneer ik een productanalyse of een diepgaande industrieanalyse nodig had, delegeerde ik het aan een onderzoeker. Vandaag? Ik wend me tot mijn AI-stack—Surf (@SurfAI), Gemini, ChatGPT... De output is zo hoogwaardig en onmiddellijk dat ik ben gestopt met het vragen aan mijn team om "voorlopig onderzoek." Een mens vragen om te doen wat een AI in 30 seconden kan doen, is niet alleen inefficiënt—het is een verspilling van hun talent. Bijgevolg is de lat voor onderzoekers aanzienlijk hoger gelegd. De fase van "informatie verzamelen," die vroeger 80% van de tijd in beslag nam, is nu samengeperst tot 20% dankzij AI. De resterende 80% moet nu worden gewijd aan hoger-ordelijk denken: het synthetiseren van AI-output, het verkennen van genuanceerde inzichten en het toepassen van menselijk oordeel. AI zal niet alleen "banen" afnemen; het zal de delen van onze banen afnemen die ons deden handelen als machines. De 50% die overblijft, zullen niet degenen zijn die het hardst werken, maar degenen die een laag van menselijke "ziel" en strategisch oordeel bovenop de output van de AI kunnen toevoegen.