Dit is hoe ik denk over hypecycli in markten. Het is basis, maar dat is het punt (kaders zouden niet te complex moeten zijn, denk ik). Investeerders zijn altijd ofwel de belofte van de toekomst aan het afschrijven of de realiteit van het heden. En ze wegen ze nooit gelijkwaardig. Tijdens het vroege deel van een hypecyclus, voorafgaand aan en direct volgend op een technologische vooruitgang, zijn investeerders doorgaans de toekomst aan het afschrijven terwijl ze zich op het heden concentreren. Een goed voorbeeld hiervan is Nvidia aan het einde van 2022: investeerders waren uitsluitend gefocust op de tegenwind die werd gepresenteerd door de crypto GPU-overvloed, de zwakke gaming PC-markt en de recente stijging van de rente die zorgen veroorzaakte over een recessie op korte termijn. Dan, naarmate de cyclus begint, beginnen investeerders te verschuiven om de toekomst te incorporeren - ze stoppen met zich zo veel op het heden te concentreren en zien de belofte. Ze verschuiven in termen van waardering van de huidige prijs / huidige winst van de afgelopen twaalf maanden naar de komende twaalf maanden. Dan, naarmate de prijs stijgt en de technologie spannender wordt, neemt hun verbeelding de overhand. Op een bepaald moment beginnen ze het heden veel zwaarder af te schrijven en wordt de toekomst het enige dat ertoe doet. Waarderingsmetrics voor de komende twaalf maanden worden nutteloos ten gunste van 2, 3 of 5 jaar vooruit. Op de piek wordt het heden helemaal niet meer in overweging genomen, het is 100% gedreven door een ingebeeld toekomstbeeld (zelfs wanneer die verbeelding niet noodzakelijkerwijs overeenkomt met een bullish uitkomst voor de aandelen die de rally aandrijven). Analisten verhogen agressief hun schattingen op manieren die, op dat moment, fundamenteel gerechtvaardigd lijken (als je de aannames voor waar aanneemt - bijvoorbeeld, "iedereen ter wereld zal twee mobiele telefoons hebben" was een goede uit de hypecyclus van mobiele telefoons). Kapitaal wordt aangetrokken wat uiteindelijk prestatiejacht afdwingt en aandelen vult met geld dat niet echt in de thesis gelooft. "Een schemerperiode waarin mensen blijven spelen, maar niet langer in de regels geloven" ontstaat, zoals Soros het verwoordde. De waardering van SaaS-aandelen in het midden van 2021 is een geweldig voorbeeld van wat er gebeurt wanneer de toekomst te hoog gewaardeerd wordt ten opzichte van het heden - niemand gaf om stijgende inflatie, dat de rentes alleen maar omhoog konden gaan, dat deze bedrijven afhankelijk waren van ZIRP of dat software competitiever kon worden. Dan vindt er een negatieve katalysator plaats - dit kan, maar hoeft niet, gerelateerd te zijn aan de technologie, macro, krediet, teleurstellende winsten. De schattingen beginnen onhaalbaar te lijken, en het heden begint meer te tellen wanneer de toekomst onzekerder lijkt. Die exacte mechanisme dat de toekomstige optimisme naar onhoudbare hoogtes dreef, keert mechanisch om, iedereen moet eruit. De toekomst begint te worden afgeschreven totdat het resulteert in een gevoel van ontgoocheling, niet alleen met de aandelen maar met de technologie zelf. Dit overschrijdt naar beneden, investeerders raken uiteindelijk ontgoocheld en schijnen allergisch te worden voor alles wat met de technologie te maken heeft. Dit gebeurt op een zeer asymmetrische manier ten opzichte van de klim ("trappen omhoog, lift naar beneden"). Dit is de smeltkroes in markten voor werkelijk transformerende technologie. Als de vooruitgangen aanhouden, doet zich een nieuwe kans voor om long te gaan voordat het kapitaal opnieuw begint te stromen naar de bedrijven (het internet, bijvoorbeeld). Als dat niet gebeurt - niet noodzakelijkerwijs "de technologie verdwijnt" maar eerder dat het stopt met vooruitgang zodra het kapitaal niet gratis is of plateauert of de economieën ongunstig blijken te zijn - zal de cyclus nog steeds opnieuw beginnen, gewoon met een nieuwe technologie. Of misschien niet... misschien is deze keer anders.