Hoeveel van jullie mannen voelen zich zo naarmate je ouder wordt? - Je draagt je lasten in stilte omdat ze van jou zijn, niet van iemand anders. - Een van je grootste angsten wordt de gedachte om de mensen van wie je houdt teleur te stellen. - Je vraagt je af hoeveel jaren je nog hebt. Niet alleen jaren van leven, maar jaren om iets betekenisvols met dat leven te doen. - Je neemt je overwinningen in stilte, omdat je klaar bent met de behoefte om jezelf te bewijzen aan willekeurige mensen. - Je maakt je meer zorgen over wat je achterlaat voor anderen en minder over welke bezittingen je zult verwerven met de tijd die je nog hebt. - Je realiseert je dat je tijd met je ouders opraakt, als het niet al voorbij is. Je begint te beseffen dat je niet genoeg voor hen hebt gedaan. - Je verkleint je vriendenkring. - Je herhaalt elke grote levensfout die je in je leven hebt gemaakt dagelijks. - Je denkt na over hoe de beslissingen die je in de loop der jaren hebt genomen invloed hebben gehad op de mensen om je heen. - Je begrijpt dat niemand komt om je te redden en dat mensen tegelijkertijd van je afhankelijk zijn. - Je realiseert je steeds meer dat wanneer je weg bent, je vergeten zult worden. Het is wat je achterlaat dat telt. Je wilt geen rommel achterlaten. - Je kijkt om je heen en realiseert je dat sommige dingen die je nu hebt (kinderen, huisdieren, enz.) uiteindelijk niet meer bij je zullen zijn. - Je vraagt je af of dit het is. Persoonlijk vraag ik me af hoe gebruikelijk deze gevoelens zijn.