Najsilniejsze pragnienie bogactwa i uznania występuje wśród tych, którzy już posiadają obie te rzeczy. Ludzie, którzy znajdują się na szczycie lub blisko szczytu pod względem statusu społeczno-ekonomicznego i bogactwa, zgłaszają najwyższe poziomy pragnienia statusu i uznania. W tych badaniach badacze zebrali obiektywne miary pozycji uczestników—dochody, wykształcenie i prestiż zawodowy—i odkryli coś uderzającego: ci, którzy zajmowali najwyższe miejsca w tych metrykach, byli również najbardziej skłonni do popierania stwierdzeń takich jak: „Sprawiłoby mi przyjemność być w pozycji władzy nad innymi”, „Lubię mieć wpływ na otaczających mnie ludzi” lub „Lubię być rozpoznawany, gdy wchodzę do pokoju.” Innymi słowy, najsilniejsze pragnienie wyróżnienia nie koncentrowało się wśród tych, którzy walczą o status, ale wśród ludzi, którzy już radzą sobie bardzo dobrze według obiektywnych standardów. Kiedy przeczytałem te badania, od razu to zrozumiałem. Wzór miał intuicyjny sens. Było tam coś psychologicznie spójnego: sukces nie gasi pragnienia statusu—często je intensyfikuje. Z mojej rozmowy z @garrytan