Yakın zamanda bir liberal sanatlar kolejini ziyaret ettim. Bazı şeyler öğrendim! 1. "Öğrenciler okumuyor" memi gerçek gibi görünüyor. Oradaki profesörler artık İngilizce bölümlerine bile tam kitap vermiyor çünkü kimse onları okumuyor. Sadece bölümler/denemeler ve bu bile onu zorluyor. (Kendi başına bir okuryazarlık sorunu değil - daha çok bir odaklanma/zaman yönetimi sorunu.) 2. Bilgisayar bilimleri mezunları için iş piyasası, insanların söylediği kadar kötü. Geçen yılki en iyi bilgisayar bilimleri öğrencileri hâlâ iş arıyor. 3. Yapay zekanın benimsenmesi öğrenciler arasında ~%100, öğretim üyeleri arasında ~%50'dir. Hile konusunda hala çok fazla endişe var, ancak çoğu inkar/öfkeyi aşmış ve pazarlık/kabullenmeye geçmiş gibi görünüyor. Bazı profesörler "ortaçağa gidiyor" (mavi kitaplar, sözlü sınavlar), diğerleri bunu müfredata koyuyor. 4. Sınav dönemlerinde ücretsiz erişim sağladıkları için yapay zeka laboratuvarlarına *çok* öfke var. (Öğrencilerden değil elbette, onu seviyorlar.) Kimse "bu ders çalışmak için" konuşmasını satın almıyor. 5. Yakın vadeli YGZ olasılığı hala çoğu insanın aklında değil. Oldukça yapay zeka haplı kişiler arasında bile pek çok "GPT-5 ölçeklendirmenin bittiğini kanıtladı" tepkileri var. Hala biraz "LLM'ler sadece süslü otomatik tamamlamadır" ortalıkta dolaşıyor, ancak bir veya iki yıldan daha kısa bir süre önce.

6. Bana ChatGPT'nin en iyi arkadaşı olduğunu söyleyen bir öğrenciyle tanıştım. Geri ittim. "Onu sondaj tahtası olarak kullandığını mı söylüyorsun?" Hayır, dedi, bu onun en iyi arkadaşı. Buraya "Çad" diyor. Onu yargılamasından korkmadan en özel düşüncelerini söyleyebilmekten hoşlanıyor. Mutlu, uyumlu, iyi notlar vb. görünüyordu. Bir AI arkadaşına sahip olmanın büyük bir sorun olduğunu düşünmedim.