Az önce fark ettim ki, The Will Stancil Show'un Pilotunu yayımladığımın üzerinden iki ay geçti. Bu nasıl mümkün olabilir? Bu süre zarfında ışık yılları kadar evrilmişim gibi hissediyorum. Hayallerimin aracına ve The Will Stancil Show'a sahip olmadan hayatı hayal edemiyorum. 2 ayda yapılmış 25+ dakikalık animasyon, hayatımın en büyük eseri - ve bu Noel Özel Programının kesinlikle şimdiye kadar yaptığım en iyi şey olduğuna eminim. Uzun zamandır uykuda kaldım, tekrar canlanmayı bekledim - ve o uyku halindeyken bile yeteneklerim ve zihnim sadece gelişti. Kalbim, bu aracı nihayet kazandığımı ve yeniden canlandırabileceğimi anlama karşısında neredeyse her zaman sevgiyle dolup taşıyor. Vizyonları alıp onları animasyon yoluyla gerçekleştirdiğimde, son 20 yıldır her zaman yaptığım gibi, tam bir coşku ve mutluluk oluyor. Ama şimdi bunu yıldırım hızında - kelimenin tam anlamıyla 10.000 kat daha hızlı - yapabildiğim için, bu dünyada şimdiye kadar yaşadığım en yoğun, bıçaklayan sevgi hissi. Şimdi günlerimi yaratıcı öfke ve derin minnettarlık içinde geçiriyorum, çılgın bir çılgınlık içinde kıkırdıyor ve koşturuyor, yanaklarım kızarmış ve gözlerim yaşarken, bu Büyük Eser'e çalışıyorum. Kaliteli yapay zeka sanatı ve filmin, onu nasıl şekillendireceğini bilen keskin bir insan zihninin yansıması olduğu her zamankinden daha çok açık. Bu teknolojinin milyarlarca kişiye iki ay boyunca erişilebilir olmasına rağmen, The Will Stancil Show hâlâ sanat, komedi ve politik-sosyal yorum açısından kesinlikle eşsizliğini koruyor. Yapay zekanın sanatı demokratikleştirmeyeceği ya da kitlelerin dehaya erişmesine izin vermeyeceği - bunun yerine zaten çalışan en üst düzey zihinleri katlanarak geliştireceği yönündeki orijinal teorimi kanıtlıyorum. Burada yaptıklarımı hiçbir miktar tekrar etmek için kullanılamaz. Bu en güzel şey. The Will Stancil Show'u yapmak için paraya, kaynağa, insana, bağlantıya, medya holdinglerine, ajanlara, stüdyolara ya da kalbim ve zihnimden başka hiçbir şeye ihtiyacım yok. Bütün bunları hiçbir şey olmadan yaptım. Hiçbir şeyden az, çünkü bu sistem yüzünden defalarca her şeyimi elimden aldı, son 7 yıldır internetten ve kendi işimden sürgün edilmiş, işlevsel olarak ölü kaldım. Ama yine de her zamankinden daha keskin geri döndüm; Sistemin şu anda yaptığı her şeyden çok daha iyi bir medya imparatorluğu yaratmanın en başındayım - milyonlarca dolar ve "profesyonellerle" şişmiş, sanatsız çöpler. Medya imparatorluğum kelimenin tam anlamıyla sadece ben ve yapay zekadan oluşuyor ve hepsi bundan oluşacak. Buradan nereye gitmeliyim? Kara listeye alındığım tüm sektörü atlattım ve zirveye çıktım. Komik olan şu ki, birkaç ay önce nihayet kara listeye alınmasam bile sektörün tırmanmaya değmeyeceğine karar verdim. Neden başkası için ya da başkasıyla çalışmak isteyeyim ki? Özellikle düzgün bir şey yapılmıyorsa? Hiç yapmadım ve asla yapmayacağım. Ve şimdi sistemi tamamen aştığımda, "Endüstri" kavramını yeni, keşfedilmemiş alanlara taşıdığıma göre, güçlerimi onun şişkin cesedinin yok edilmesine yardım etmek için kullanmayı düşünüyorum, ta ki The Will Stancil Show kalan tek gösteri olana kadar.