İran, Dubai, Kuveyt, Bahreyn ve Suudi petrol sahalarını bombalamaya devam ediyor çünkü rejim bunun artık bir yıpratma savaşı olduğunu anlıyor. Hayatta kalma umudu, bölgede en fazla zarar vermeye dayanmak ve ardından ortaya çıkan kaosun kamuoyunun ABD ve İsrail'i geri adım atmaya ve rejim değişikliği taleplerinden vazgeçmeye zorlamasına yol açması umuduyla, böylece İran'daki hayatta kalan sert çizgili yanlılar ülkeyi içeride toparlayıp muhtemelen Kuzey Kore tarzı bir münzevi krallığa dönüştürebilir. Bunu yapmanın en iyi yolunun petrol fiyatını yükseltmek, uluslararası kaos ekmek, küresel piyasaları felç etmek ve genel olarak askeri saldırılar ile PR kampanyalarıyla durumu o kadar kaotik hale getirmek olduğunu hesapladılar ki, kamuoyu bu askeri operasyona karşı dönüp ABD ile İsrail'i rejim değişikliği taleplerinden vazgeçmeye zorladı. Elbette, İran'ın geleneksel anlamda "kazanması" için gerçek bir yol yok, ama kaybetmekten kaçınabilirler. Ve kaybetmek, açılış kafa kesme saldırılarında ölmemiş olan sert yanlılar için kesin ölüm demek. İran muhalefetinin, bir ay önce 30.000 protestocunu öldürdükten sonra bu adamlara herhangi bir aff göstereceğini mi düşünüyorsunuz? Bu adamlara Prigozhin topu verilmediyse, artık işin çok kötü olduğunu anlayacaklar; İran'ın istekli olarak istifa edip İran'ın bir parlamenter demokrasiye ya da anayasal monarşiye dönüşmesine izin verecekler. Bu da temelde Batı göz kırpmadan önce yok edilip edilmeyeceklerini görmek için bir yarış haline getiriyor.