Veel analyses van de afgelopen dagen beginnen met het idee dat "het regime gewoon Trump moet overleven, het enige doel is overleven" Een les van de afgelopen 2,5 jaar in het Midden-Oosten is dat je moet onderzoeken wat "overleven" betekent wanneer een onbeperkte tegenstander vastbesloten is om de capaciteit van het regime te verzwakken Het is geen binaire keuze tussen regimeverandering en regimeoverleving, het is een spectrum; er zijn scenario's waarin het regime "overleeft", maar als een schim

Dilemma voor beleidsmakers in de Golf op dit moment: De oorlog heeft al ernstige kosten met zich meegebracht (verloren levens, economische/reputatie schade). Als het nog 4-5 weken doorgaat, kunnen de kosten aanzienlijk oplopen: schade aan kritieke infrastructuur, schokken in energieprijzen. Maar als het nu eindigt, is dit de situatie waar je mee achterblijft: - een gewond en boos Iraans regime zal waarschijnlijk blijven bestaan. - vergeet de ontspanning met dat regime. Je hebt dat enkele jaren geprobeerd en gepleit voor diplomatie voor de oorlog, alleen om aangevallen te worden. De relaties zullen vijandig zijn. - het regime zal leren dat aanvallen op Golfstaten een effectieve manier is om een verandering in het Amerikaanse gedrag af te dwingen. Als en wanneer er weer een conflict uitbreekt, zal Iran je nog harder raken. Geen van beide is een goede keuze: een langdurige en steeds pijnlijkere oorlog, of een langdurige gijzelingssituatie met je buur aan de overkant van de Golf.

Dus... de "imminente dreiging" was dat Iran zou terugslaan nadat het was aangevallen?